StatCounter

AÇ KAPIYI MELEK, BEN GELDİM

Mart ayında bir gün, bir Cuma günü. Saat öğleden sonra 4:30. Sabah hava sıcaklığı eksi otuz santigrat derece idi, şimdi ısındı biraz, yalnızca eksi on. Ah Ottawa, söyle yetmedi mi artık bu kış?

ŞOK TEDAVİSİ OLARAK SEYAHAT

İşte hayat. İnsan hayatı tıpkı tarlada açan bir çiçeğe benzer. Bir katır gelip yiyiverir onu, çiçek sizlere ömür!

YAKAMOZU YAKALAMAK

Bodrum’un sabah kokusu doluyordu odama, sonra, Ege’nin yumuşacık rengi, dokunuşu. “Ne yaptın sen?” diye sayıkladım oturduğum yerde, “Ne yaptın sen Ege?”

GÖRKEMLİ BUZ YOLU GEZİSİ

Zamanda yolculuk yapabileceğiniz en keyifli rotalardan biri Kanada Rocky Dağları'na giden yol üzerinde, Jasper ve Banff ulusal parklarını birbirine bağlayan "The Icefields Parkway" güzergahı.

AMAZON'DA BİR HAFTA

Yıllardır hayalini kurduğumuz 'Amazon Ormanları'nda bir serüven yaşayabilmek için sonunda yağmur ormanlarının yarısından fazlasına ev sahipliği yapan Brezilya'ya gidebildik.

AŞK OLSUN SUSAN HANIM!

İşte kapı, işte gişe, işte üyelik kartım, işte sekiz dolarım. İşte ben. Hepimiz buradayız. Hannah? Burada. Kardeşleri? Buradalar. Woody? İçerde. Eh. Hadi madem.

İSTİKAMET BREZİLYA!

Birazdan paylaşacağım önlemler size paranoya gibi gelebilir, fakat yolculuk öncesi bize tembih edilenleri aşağıda okuyunca pek de haksız olmadığımızı göreceksiniz..

GÜNEŞ, OKYANUS, ROM VE ESMER TENLİ KÜBA NOTLARIM

Küba Karayiplerin en büyük adası ve nüfusu 11.7 milyon. Başkent Havana`nın nüfusu ise 3 milyon ve Latin Amerika ülkeleri arasında en yüksek okur-yazarlık seviyesine sahip.

BEN GELDİĞİM ZAMAN

Şu anda gerçekten de İstanbul’da sevimsiz bir havaalanı koltuğunda oturuyor, ihtimal yan koltukta kitabını okuyan kadını seyredip gelecek üzerine bir şeyler düşünüyorsun.

BİR DOĞA HARİKASI: MAUI

Eğer Hawaii'ye gitmeyi planlıyorsanız, bunu bir kaç günlük bir California gezisi ile birleştirebilirsiniz. Böylece hem yolculuğunuz daha az yorucu olur, hem de tek seferde iki geziyi birlikte aradan çıkarabilirsiniz.

KATPATUKA, KAPADOKYA, KHEPAT-UKH

Üç şeritli Kayseri-Avanos otobanının kırsal manzarası eşliğinde 90 dakikalık dinlendirici rotayı takip edip nihayetinde Kızılırmak Nehri'nin iki kıyısına kurulmuş tarihi kent Avanos`a vardık.

NARA'NIN GEYİKLERİ VE OTURAN BUDA

Japonya Nara'da tıpkı bir şarap tadım turu yapar gibi sake tadım turu yapabilirsiniz. Sake Nara'nın başkent olduğu süreçte ortaya çıkmış pirinç, su ve koji adı verilen bir tür mantardan yapılan alkollü bir içecek.

HAYAT NE TUHAF, UZAKLAR FİLAN

Olmadık bir yerde, olmadık bir anda karşıma çıkan bir paragrafın cazibesine kapılınca Nişanyan'la tanışıverdim bu yaz. Sıcak Bodrum günlerinin bir kısmında arkadaşlık ediyor bana şu an hapiste olan bu bilge adam.

FOÇA'DA BIRAKTIM RUHUMU

Onlar kentlerini, bizim yeryüzünde bildiğimiz en güzel gökyüzü ve en güzel iklimde kurdular - Heredot. Foça için söylenmiş bu sözler. Benimse çocukluğumun oyun bahçesi, bugünümün mutluluk diyarı.

SVALBARD: KUZEY KUTBU'NA BEŞ KALA

Kuzey ne demek? En fazla ne kadar kuzeye gidebilir insan? Peki en fazla ne kadar kuzeyde sürekli yaşayabilir? Peki ne sebeple?

BULALIM O TRENİ, THEO !

Önümde kıpırtısız yatan su aralanıyor. Angelopoulos üzerindeki damlaları elleriyle silkeleyerek ve hafif yalpalayarak denizden çıkıyor. Yanıma geliyor, “Bonjour Özgün!” diyor

KUZEY PASİFİK'İN ASYALI KENTİ: VANCOUVER - 1

Dünyanın en yaşanılası şehirleri listesinde her yıl ilk beşte, Viyana, Zürih ve Melbourne ile yer alan Vancouver, aynı gün içinde kayak, snowboard ve sörf yapabileceğiniz bir şehir.

ÖNEMSİZ BİR BEYOĞLU HİKAYESİ

Bugün yüz yıllık bekleyişin ardından yeniden seni görecektim. Sarı minibüslerin dizildiği sokağı hızlıca geçip Fransız Konsolosluğu’nun karanlık duvarı boyunca yürüdüm. Saate baktım, daha zamanım vardı.

PRAG - HAVANA: CHE GUEVARA'NIN GÜNLÜĞÜ

Mösyö D. ile iki ay öncesinden hayal ettiğimiz gibi sözümüze sadık kalıp 1 Mayıs coşkusunu yerinde yaşamak için kolları sıvadık. Montreal`de Nisan sonunda hava 11 santigrat dereceydi.

DÜŞLERİMDEKİ KAFEYİ NEREDE BULDUM?

Yürürken karşınızda, tam denizin kıyısında kırmızı ahşap bir kulübe beliriyor. Şeker gibi, pasta gibi bir kulübe bu. Sanki elinize alıp ısırsanız böyle bir tat alacaksınız.

UZUN ÖMÜRLÜ İNSANLARIN ADASI

Bozcaada, kendine özgü mimarisi ve doğasıyla çok renkli bir yaşam alanı. Kışın çok sakin, sadece yazın hareketli ve bereketli…

PUSLU KULELER KENTİ

Prag'a yolum tekrar düşer mi bilmem. Düşerse mutlu olurum ama. Hele de duvardaki tablodan fırlamış gibi duran soğuk, karlı ve puslu bir kış günü düşerse... Ne güzel olur!

BARBADOS SOKAKLARI

Hemen plaja indik, bu manzara insanı deli eder. Ağacın gölgesine uzandık ve sanki mavinin tüm tonları denizden göğe kadar karşımızda. Kum yumuşak, deniz ılık, dalgalar narince sallıyor bizi.

KAR ÜLKESİNİN BAŞKENTİ: OTTAWA

Ottawa'nın en sevdiğimiz özelliklerinden biri ise doğa ile iç içe olması. Şehir merkezinde bir sürü park yer alıyor. Oldukça sulak; içinden nehirler, kanallar geçiyor ve bir çok göl ve gölete sahip.

NAZIM, PRAG, HAVANA

Prag, her daim sokaklarında kaybolunası şehir. Diğer adları ile "Masal Şehri", "Avrupa'nın Kalbi", "Altın Şehir", "Şehirlerin Anası".

GEÇMİŞE YOLCULUK: ZEYTİN KOKULU KAZ DAĞLARI

Bir Richard Bach kitabındayım sanki. Pervanesi her an duracakmış gibi homurdanarak çalışan biplanımla California çayırlarının üzerinden uçacağım.

SENİ SEVİYORUM SARAYBOSNA

Ömrümce tanımadığım üvey kardeşimin şehrinde gibiyim Saraybosna’da. O kadar yakın, o kadar farklı… Nehir kıyısındaki kafelerden birinde oturuyorum.

TROMSØ: KUTUP İKLİMİNDE ÜÇ GÜN

Otobüsten dışarı ilk adımımı atıyorum. Yer mi buzlu, yoksa şaraptan başım mı dönüyor? Hayır, düşmüyorum. Gülümsüyor Tromsø. Elini uzatıyor.

22 Haziran 2011 Çarşamba

DÜŞLERİMDEKİ KAFEYİ NEREDE BULDUM?


Gelin şehrin kalabalığından, trafikteki egzoz gazından, belediye otobüsünde itiş kakış yapılan yolculuklardan sıkılıp uzaklara kaçmak istediğiniz bir anı hayal edin.. Hava sıcak, tişörtünüz üstünüze yapışmış, Taksim  Kadıköy otobüsünün içinde sıkışan trafiğin açılmasını bekliyorsunuz..

Derken gözünüzü yavaşça kapatıyor; çok uzaklara, kuzey ülkelerinin serinliğine yelken açmış bir mekana ışınlanıyorsunuz. Ormanın denizle buluştuğu bir yerdesiniz. Akşam vakti, ortalık karanlık. Boynunuzda atkınız, ellerinizde eldivenleriniz, başınızda bereniz var. Hava öyle soğuk ki, buhar çıkıyor üflediğinizde ağzınızdan. Isınmak istiyorsunuz, sıcak bir şeyler içmek, belki...

Yürürken karşınızda, tam denizin kıyısında kırmızı ahşap bir kulübe beliriyor. Şeker gibi, pasta gibi bir kulübe bu. Sanki elinize alıp ısırsanız böyle bir tat alacaksınız. Yaklaştıkça bunun bir kafe olduğunu fark ediyorsunuz. Uçup gidiyor yalnızlığınız. Adımlarınızı sıklaştırıyorsunuz..


Kulübenin küçük, içine ancak bir kaç masa ve sandalyenin sığdığı bir bahçesi var. Çitlerin arasından geçip bahçeye girerken buranın yaz mevsiminde nasıl da şenlikli olacağını düşünüyorsunuz. Camdan dışarı sarı bir ışık süzülüyor. İçerisi sıcacık, muhakkak.. İki minik merdiven basamağı.. Ve sonra, işte dünyanın en sevimli kulübesinin kapısı elinizin altında. İtiyorsunuz kapıyı. Ömrünüz boyunca unutmayacağınız bir yerdesiniz, hiç şüphe yok. Yoğun kahve kokusu hafifçe başınızı döndürüyor.

İçeri adım attığınızda, buranın sandığınızdan daha küçük olduğunu gözlemliyorsunuz. Kapıdan girince sağda iki, solda üç masa var. Gördüğünüz her şey ahşaptan yapılmış. Masaların hemen önünde tabure ya da bank gibi oturma yerleri var, yere sabitlenmiş. Alan çok dar. İçerideki hava da bir o kadar sıcak! Hemen karşınızda boylu boyunca uzanan bir tezgah var. Sıra sıra dizili kahve makineleri ve keklerin ardında iki genç kız çalışıyor.

Kapıdan içeri adım atmanızla birlikte ortamda kısa bir sessizlik oluyor. Kasadaki kız ağız dolusu gülümseyerek size “Merhaba” diyor. Kafedeki tüm müşteriler de – ki sayıları ancak yediyi buluyor – dönüp size selam veriyorlar. Masalardaki koyu sohbet, kaldığı yerden devam ediyor. Az önce istemeden de olsa bölmüş olduğunuz uğultu sanki hiç kesilmemiş gibi şimdi.


Tam karşı köşedeki masa boş. Cam kenarı. Gerçi bu küçücük kulübenin içerisine sağlı sollu yerleştirilmiş masaların tümünün pencereyle teması var, bir şekilde. Kafenin bu en uzak masasına ulaşmanız üç, bilemediniz dört adım sürüyor. Şimdi, güler yüzlü garsondan sıcak bir kahve istemenin ve masanıza oturup çevrenizi gözlemenin tam zamanı.

Mekan içerisinde, bir kısmı duvarlara ve tavana asılmış durumda pek çok dekoratif malzeme var. Bir gitar, birkaç gaz lambası, balık ağları, kilimler, tablolar, bakır kaplar bunlardan bazıları. Kulağınıza hafif hafif çalan bir ezgi geliyor. Kafedeki diğer müşterilerin konuşmaları, bir de. Ne dediklerini hiç anlamıyorsunuz, anlamak da istemiyorsunuz gerçi. Böylesi çok daha iyi. Hayalinize kimselerin burnunu sokmasına, onu yönlendirmesine izin vermemiş oluyorsunuz böylece. Anlamını bilmediğiniz sözcükler, bildik kahkahalara karışıyor.


Garson kızdan ikinci kez kahve istiyorsunuz. Bardağınızı dolduruyor, size beş sent veriyor. “Bu kadarı biraz fazla, hayalde bile olmayacak iş” diye düşünüp soruyorsunuz kıza. “İlk bardağın ardından içtiğiniz her bardak için beş sent iade ediyoruz. Bu bizim kafemizde yıllardır uygulanan bir kural” diye yanıt veriyor kız. Sonra ağzına o kocaman gülümsemesini yerleştirip neşe içinde kasanın arkasına geçiyor. Kahvenizi yudumlarken, bu anın hiç bitmemesini istiyorsunuz. Şimdi İstanbul’daki o otobüsten ne kadar da uzaktasınız!

Pek kimselerin bilmediği; şehrin dışında, ormanla denizin buluştuğu ıssız bir parkta yer alan bu küçücük kafede belki de daha önce hiç olmadığınız kadar kendinizle baş başasınız...


Böyle bir yer var yeryüzünde, biliyorum. Helsinki’de karanlık bir kış vakti başıboş yürürken çıktı karşıma Cafe Recatta… Eğer yolunuz Helsinki’ye düşerse, sorup soruşturun, mutlaka gidin derim. Internet’te bir arama yaptım, kafeyi anlatan yazısına “Once In a Life Time” diye başlık atmış bir blog yazarı.. Başka söze gerek var mı? 

Özgün,
Haziran 2011

14 Haziran 2011 Salı

KAR ÜLKESİNİN BAŞKENTİ OTTAWA

Ottawa - Lebraton ve Parlamento
Ne ilginç şu şehir! Keçiboynuzu gibi, sekiz ay kar içinde bekliyorsun ki dört aylık yaz gelsin. Kutup ayısı misali kış uykusuna yatmadan, ya da sıcaklık donma derecesinin altına düştügünde artık kalbi atmayan, hareket etmeyen, soluk almayan, yani tüm beyin faaliyetleri durmuş olan ve bir buz kütlesi içinde bahara kadar donmuş bir şekilde güneşi bekleyen Kanada orman kurbağası (*Rana sylvatica) gibi hiç degil. Eğlenip güle güle geçiriyoruz sekiz aylık az güneşli ama kar beyazdan aydınlanan günleri.

11 Haziran 2011 Cumartesi

GANANOQUE: İKİ NEHİR ÜZERİNDE



İstanbul’daki evimde oturmuş yazın Kanada’ya yapacağım geziyi planlıyorum. Takvim 2009 baharını gösteriyor ki, bu da öykünün en can alıcı yeri.

PAYLAŞIN

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More