Ana içeriğe atla

Toronto Sokakları İşgal Altında


Sert ve kanlı Arap baharının ardından, şimdi de süslü ve yumuşak Amerikan Baharı gündemde! Amerika'daki duyarlı bireyler ülkelerindeki ekonomik düzensizliklerin ve adaletsiz varlık dağılımının mimarı olarak gördükleri Wall Street Borsası'nı (temsili bir günah keçisi) protesto etmek için sokaklara döküldü. Protestocular hem sokak gösterilerinde hem de internet sitelerinde ve sosyal paylaşım platformlarında seslerini milyonlarca kişiye duyurdu, duyurdukça da güçlendi.

"Biz yüzde 99'uz" sloganıyla tepkilerini dile getiren eylemciler, Amerika Birleşik Devletleri'nin en zengin %1'lik kesiminin elindeki varlıklarla geri kalan %99'un sahip olduklarını karşılaştırıyor. Ve haklı olarak, sokaklara dökülüyor! Bu kimilerine göre anlamlı, kimilerine göreyse fazla sulu hareketlerine de "Occupy Wall Street" yani "Wall Street'i İşgal Et" ismini veriyorlar..

15 Ekim 2011, Amerikan Baharı'nın deyim yerindeyse "Dünya Baharı'na" döndüğü tarih olarak kayıtlara geçti. Dünyanın pek çok ülkesinde benzer oluşumlar baş göstermiş ve her nasılsa kısa zamanda (teknolojik devrim) ortak hareket eden organik bir yapıya dönüşmüştü. Bu ortak hareketin sonucu olarak 15 Ekim'de Londra, Washington, Tokyo, Sydney, Montreal, Dublin, Hamburg, Hong Kong ve daha pek çok kentte protestolar düzenlendi.. O gün, elbette, Toronto da hareketli bir gün yaşadı..


Küresel hareketin Toronto ayağı kendisini "Occupy Toronto" olarak isimlendiriyor. 15 Ekim'de onlar da sokaklardaydı! Kentin finans merkezini kuşattılar, saatlerce caddeleri renklendirdiler. Amerika'daki eylemciler kısmen de olsa polis ile karşı karşıya gelmişti, Kanada'da ise durum oldukça sakindi. Haber kanalları gün boyu protestocuları takip etti, canlı yayınlar yaptı. 

Eylem öncesi dört bir yanda Occupy Toronto imzalı afişler göze çarpıyordu.


Occupy Toronto, internet sitesinde kendisini şu cümlelerle tanımlıyor:

"Occupy Toronto, gücünü halktan alan barışçıl bir harekettir. Ülkemizdeki ve dünyadaki güncel politik ve ekonomik sistemlere karşı bir duruş sergiliyoruz. Wall Street'in işgali ile başlayan hareketle aynı değerleri ve felsefeyi paylaşıyoruz ancak onlardan bağımsız olarak bir araya geldik. Toplumun yaşadığı zorluklara çözüm bulmak gibi ortak bir amaca hizmet ediyoruz. Henüz benzer gruplarla bir araya gelip ortak bir mesaj yayınlama şansımız olmadı, ancak eminiz yakın gelecek de o da olacaktır.

Dünyanın geri kalanıyla el ele verip birlikte çalışarak, iş hayatımızı, sosyal özgürlüklerimizi ve çevremizi yok eden ekonomik sistemlerde köklü değişiklikler yapmak istiyoruz. Tamamen şiddet dışı yöntemler kullanarak dünya çapındaki dev finansal sektörlerin temsilcilerine bankaların bize hizmet etmek için var olduğunu, aksinin kabul edilemeyeceğini duyurmayı amaçlıyoruz. Bankalar bu asli görevlerinin aksine bugün, spekülasyon ve kısmi rezerv borçlandırması gibi uygulamalarıyla toplumlar içinde büyük ölçekli bir eşitsizliğe yol açmıştır.

Hedefimiz, ekonomik sistemleri nüfusun yalnızca elit kesimi oluşturan %1'ini değil, geri kalan %99'unu da destekleyecek şekilde yeniden yapılandırmaktır. El ele verirsek %1'in sahip olduğu bu gücün el değiştirmesini sağlayabiliriz."


Görünüşe göre bu "Occupy" akımı, dev ekonomik değişiklikler dışında kimi kültürel değişikliklere de imza atmak istiyor. Çünkü geçtiğimiz günlerde gazetelerde yer alan bir habere göre kendilerine "Occupy Timmies" ismini veren bir grup ülkenin en büyük (ve yerel) kahve zinciri olan Tim Hortons'a karşı bir eylem hazırlığında. Bunun nedeniyse ekonomik sistem falan değil. 

Geçtiğimiz hafta bir Tim Hortons dükkanında aileleriyle birlikte oturan lezbiyen bir çift, çevrelerini rahatsız ettikleri gerekçesiyle kafenin sahibi tarafından mekanı terk etmeye zorlanmıştı. Her ne kadar Tim Hortons yönetimi bu ayıp için defalarca kez özür dilemiş olsa da facebook üzerinden bir araya gelen Occupy Timmies, Tim Hortons dükkanlarını "işgal" ederek seslerini duyurmaya kararlı gibi görünüyor!


* Fotoğraflar için Krystina85'e teşekkürler!

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hayat Ne Tuhaf, Uzaklar Falan

“Çok bilen çok yalınır” / Sevan Nişanyan Ama   ne kıştı! Rüzgar etkisiyle hissedilen sıcaklık -40 santigrat dereceye kadar düştü. Yıllardır dünyanın bu yöresini ev bellemiş pek çokları dahi şaştı bu duruma. Bu şehrin Güney Kutbu'ndan ve hatta Mars yüzeyinden daha soğuk olduğu esprileri yapıldı, gazetelere manşet oldu. Hoş, dostlar arasında geçirilen en soğuk günler bile, bir zaman sonra geriye dönüp bakıldığında sıcacık anılar olarak belirebiliyor insan belleğinde.  - Her yıl, yaz gelince böyle cıvıl cıvıl oluyor dört bir taraf. Sonra koca yazı devirince, yeniden kışa girerken derin bir umutsuzluk kaplamıyor mu insanın içini? Hani, sanki Turgut Uyar Ottawa kışını düşünerek yazmış dizelerini: “Eylül toparlandı gitti işte / Ekim falan da gider bu gidişle”.  - Öyle olmuyor. Kış biter bitmez siliyoruz hafızalarımızdan her şeyi. Sanki ağaçlar hep yeşilmiş, şu dereler hiç donmazmış, hep böyle usul usul akarmış sular gibi geliyor insana. Unutuyoruz soğuğu, fır

İstikamet Brezilya

Sevgilim N. ile tanıştığımız ilk aylarda; saatlerce hiç sıkılmadan 'National Geographic' belgeselleri izleyip, Amazon yağmur ormanlarında kamp yapmanın, yüzlerce vahşi hayvanla iç içe kalmanın hayalini kurardık... Yıllar yılları kovaladı, biz belgeselleri izlemeye devam ettik; Amazonlar da art ık  bizim gibi doğa kanunlarına inanan bir çift için  kutsal bir mabet halini aldı. Üniversite eğitimleri bitti, yeteri kadar çalıştık, ailelerimizin de desteğiyle, küçük çaplı bir Brezilya çıkartmasına vakit ve nakit ayırabilecek duruma anca gelebildik. Öyleyse, ver elini Brezilya... Santa Terasa`dan manzara, Rio - S.Gun 2014

Aç Kapıyı Melek, Ben Geldim

Mart ayında bir gün, bir Cuma günü. Saat öğleden sonra 4:30. Sabah hava sıcaklığı eksi otuz santigrat derece idi, şimdi ısındı biraz, yalnızca eksi on. Ah Ottawa, söyle yetmedi mi artık bu kış? İşten koşar adım çıkıyorum. Melek otoparkta beni bekliyor. Önce camları kaplamış olan buzu elimdeki uzun saplı plastik spatula ile bir güzel kazıyorum. Eğer dünyanın bu köşesinde yaşamayı hayal ediyorsa oralarda birileri, işte bu gerçeği de hayallerinin bir köşesine dahil etmeli. Zira spatulayla buz kazımak yemek yemek, su içmek gibi hayatın doğal bir parçası buralarda. Araçların camlarına yapışan kar taneleri buzlaşıyor, kaskatı kesiliyor. İşin yoksa her allahın günü kazı babam kazı.

İstanbullu Bir Turistin Gözünden Ottawa - 2

17 Haziran Cuma: Chateau Laurier diye oldukça büyük bir otelin arkasında bulunan Majors Hill park mükemmel bir yer, öğlen yemeğini yine Bottega'dan alıp bu parka yürüdük.  Çimenlerin üzerinde bir ağaç gölgesine oturduk. Parkta hula hup çevirenler, frizbee oynayanlar çocuklarını çimenlere salıp onlarla beraber yuvarlananlar, kitap okuyanlar, yanlarında getirdikleri darbuka benzeri (djembe) enstrümanları çalanlar hepsi burada. Mutluluk tepesi olmuş burası.  Karşımızda Parlamento binasının arka cephesi görünüyor ve biraz aşağı doğru bakarsak Ottawa Nehri ve karşı kıyı Quebec eyaletinin Gatineau şehri.